Allereerst:
Je kunt mooi werk maken met iedere camera! Cliché maar wel waar.
Waarom vraagt dan toch elke fotograaf, de beginner wat meer dan gevorde, met welke camera de foto gemaakt is?
Is er dan tóch een reden waarom die superfoto zo is omdát de maker een NiCaMIPA camera heeft? Of kan het misschien zijn dat de gebruiker van die camera er gewoon verstand van heeft en ervaring? Hou het op het laatste.
Het verschil in kwaliteit en eindresultaat tussen de moderne grote merken is te verwaarlozen en het is een vooral een kwestie van smaak, gevoel, je eerdere ervaringen, het budget, advies van verkopers, magazines, reclame etc.etc. wat je keus bepaalt.
De vraag waarom het dan misschien toch kan uitmaken waar je mee werkt, kan ik beantwoorden met een wedervraag:
Wat wil je gaan doen?
De twee marktleiders Nikon en Canon hebben een voortdurende strijd en weten iedere keer weer elkaar én de consument stapel te maken met weer iets nieuws, iets beters, iets snellers…iets duurders. Voordeel is evenwel dat deze merken met hun enorme ervaring (en budget) een uitgebreide range aan (top)lenzen en complete systemen bieden en steeds weer zichzelf kunnen verbeteren en daarmee modulair gezien het meest interessant zijn. Dat de technologische ontwikkelingen enorm hard gaan weet iedereen en dat betekent in dit geval dat nieuw meestal ook inderdaad beter is.
De kwaliteit van beide merken staat buiten kijf.
Veel lezen, internet raadplegen (en dan met name sites van goede fotografen en niet die eindeloze prietpraat op fora en vergelijkingssites), en afgaan op adviezen van ervaren lieden is noodzakelijk om een verstandige keus te maken.
Kijk dus ook kritisch naar je doel; ga je voor 'een' hobby erbij of je gróótste hobby? maak je kiekjes? of ga je onderwaterfotografie doen? er speelt veel mee. Uiteraard speelt budget meestal de belangrijkste rol; duurder is beter helaas... |
| |
|
|
|
Mijn keuze voor Nikon heeft alles te maken met mijn ervaringen ermee in het analoge tijdperk. Ik heb Minolta, Canon en Nikon gebruikt en ben bij de laatste blijven hangen. Ik vond destijds de lenzen-reeks van Nikon meer aansluiten op mijn wensen. De latere Nikon F4 is wat mij betreft ook de beste (Nikon) spiegelreflex ooit, door zijn ergonomische bouw, de enorme mogelijkheden en bediening waarbij je met je handschoenen aan de knoppen nog kon bedienen. Wijlen Galen Rowell (Amerikaanse topnatuurfotograaf) ruilde destijds zijn -toen- peperdure hagelnieuwe F5 weer in voor zijn oude F4...those were the days. Nu koop je een F5 voor 500 euro, een belediging eigenlijk, maar ja.
Met de stap naar digitaal heeft die ervaring en de "feel good” me er toegebracht bij Nikon te blijven. Canon heeft prachtcamera`s en ze zijn even goed, of beter zullen Canon gebruikers zeggen. Ach ja, Coca-cola of Pepsi? Mercedes of Audi? PC of Mac? Mcdonalds of Burgerking? etc.
Wat ik in ieder geval wel buitengewoon charmant vind aan Nikon is dat -bijna- alle oude lenzen vanaf de jaren `60 nog passen en dat daar 'hele mooie' bij zitten die dus de moeite waard zijn om nog steeds te gebruiken. Ik ben bovendien erg te spreken over de Nikon-service en de ondersteuning en de hele marketing eromheen.
Ook Sony levert echter prachtig materiaal en gaat -vermoed ik- een steeds groter deel van de markt opeisen in de nabije toekomst. En dan is er ook nog genoeg keuze bij Olympus, Panasonic en Pentax. Slechte merken bestaan niet meer. |
|
Er zijn enorm veel goede sites met informatie zoals op Pbase en Dpreview, zoveel dat je door de bomen het bos niet meer ziet. Neem niet alles te serieus, want snobisme ligt op de loer bij veel sites en persoonlijke voorkeuren van de schrijvers zijn dominant.
Maar omdat er al zoveel te vinden is denk ik dat het leuker is om mijn eigen tips hier te beschrijven om jullie wat voorsprong te geven!
|
|
RAW of Jpeg?
Allereerst: werk in RAW en niet in jpeg! ik kan het niet genoeg benadrukken. Pixels in een RAW registratie (bestand) hebben beduidend meer kleurinformatie dan in jpeg en jpeg`s verliezen kwaliteit bij openen en sluiten...iedere keer wéér, het is immers een gecomprimeerde foto met verpakte data. RAW is met veel programma`s zo om te zetten in jpeg en dus kun je achteraf de boel omzetten om schijfruimte te besparen.
Met een bijna perfect programma als Adobe Lightroom heb je een workflow die alles kan. Vergelijk Lightroom met een ouderwetse Donkere kamer (DOKA) maar dan met het achtergrondlicht van je beeldscherm. Met de doka belichtte je het negatief en het werd met chemicalieen een foto. Welnu, RAW is het negatief en de chemicalieen is de software! zo simpel is het! ter vergelijking: jpeg ís al een foto en die ga je nogeens bewerken en het wordt dan een slechtere foto. Dat wil je niet.
In RAW zit alle data die de camera vastlegde: sluitertijd, kleurtemperatuur, diafragma, ISO, kleurdiepte etc. Dit digitale negatief (vandaar de wereldwijde standaard DNG; digital negative) is een vlakke foto. Het MOET nabehandeld worden met software. Je zult zien dat de RAW wat mat is en kleurarm. Dat komt doordat de data precies is wat de camera exact registreerde en je oog zag het anders. Zou je een menselijk oog in pixels uitdrukken dan schatten wetenschappers dat het op 256 miljoen pixels uitkomt met een superbrein die alles corrigeert en 3D bekijkt. Dat is een droom voor de camera: die kan dat niet.
Gebruik vooral je optie “flitsen met lange sluitertijd” (slowmode), je bevriest dan een deel van je foto en maakt het dynamischer. Heeft je camera geen ingebouwde flits dan is de aanschaf van een geavanceerde flitser een goede investering.
Gebruik filters! Een goed en helaas duur UV filter is haast een must. UV filters doen meer dan weghalen van atmosferische storing en UV stralen; ze beschermen je dure lens! Ik gebruik ze zelf overigens niet....naar mijn idee haalt een UV toch iets van de briljantie weg en daarom gebruik ik ze alleen in de bergen.
De aanschaf van een polarisatiefilter is nuttig. Het effect kan achteraf met Photoshop niet worden bereikt omdat het weghalen van reflecties -bij bijvoorbeeld oppervlaktewater of glas- nu eenmaal tijdens de opnamen al dient te gebeuren. En dan die prachtige vette kleur van blauw en groen die zo`n filter geeft. Koop geen goedkope pola-filters en let op de dikte; sommige zijn te dik waardoor je vignettering krijgt bij groothoeklenzen. |
|
Voor macro of flora fotografie neem je best een spiegeltje en plantenspuit mee. Met een onbreekbaar kunststof spiegeltje (buitensportzaak) kun je licht opvangen en zo je onderwerp in “het zonnetje” zetten zonder flits. Heb je toch nog natuurlijk licht. Opvouwbare reflector schermen zijn nog handiger. Een glimmende paddestoel of plantje ziet er nat beter uit dan droog; even water spuiten en het ziet er levendig uit.
Bij wildfotografie is een camouflagetent of net erg handig. Er zijn mooie te koop bij schuiltent en Han Bouwmeester en ze zijn niet erg duur. Wild is erg gevoelig voor geur en geluid. Bij voorkeur jezelf niet wassen vantevoren, geen deodorant op en je schoenen even door de paardenmest halen helpt ook (volgens jagers en het heeft bij mij ook gewerkt dus ik geloof er in). Met name marterachtigen zijn zeer gevoelig voor geur en geluid . Kleding moet van katoen zijn om dichtbij te observeren. Nylon kraakt en schuurt. .
Ik draag eigenlijk altijd (katoenen) camouflage kleding, je valt niet alleen minder op voor wild maar vooral ook minder voor mensen! Er zijn veel patronen te koop; Flecktarn (naaldbos), woodland (allround, meest bekende camo), digital (rots, bos en zand) en 'mossy oak', een Engelse print wat nog het meest lijkt op een fotoafdruk van een gemengd bos, erg goed camouflerend en mooi. Ondermeer te koop bij Jack Pyke en TBM recon company. Je hoeft uiteraard niet als Rambo erbij te lopen maar enigzins aangepast op je omgeving levert niet alleen meer en betere foto`s op, je bent tenminste echt alleen en hoeft niet steeds allerlei dagjesmensen de boel uit te leggen..of boswachters te ontvluchten. |
| |
Mooie dure lenzen, maar een gammel en licht statief gaan niet samen. Koop het duurste en zwaarste wat je kunt betalen. Het loont, echt waar! Een statief stelt je tot veel meer in staat en is eigenlijk onmisbaar.
Een ingebouwde flits is bijzonder handig. Door profs wordt er weleens wat denigrerend gedaan over een dergelijke flits maar dat slaat nergens op. Menig foto doet het bijzonder goed met een klein beetje extra licht. Een losse flitser is weliswaar krachtiger en zeer bruikbaar maar een ingebouwde heb je altijd bij je en gebruikt de camera accu dus je hebt altijd een gebruiksklare flitser aan boord.
|
Ook erg bruikbaar zijn grijsfilters (Neutral Density filters). Ze zijn er in diverse smaken. Een 2x ND filter brengt je sluitertijd twee stappen terug naar beneden i.e. 1/30 sec wordt 1/8 sec. met name bij bewegend water wil je vaak een zo lang mogelijke sluitertijd maar als je op je kleinste diafragma (22 of 32) nog steeds een 1/8 sec in je zoeker ziet dan krijg je in veel gevallen nog steeds geen "melkerig water"! Een ND 4x maakt er bijna 2 seconden van! Je kunt ze vrij voordelig kopen (HOYA is een stuk goedkoper dan B+W en bijna even goed). Minstens zo makkelijk en goedkoper is het gebruik van een modulair systeem bestaande uit kunststof filters in een vierkante vorm die in een houder worden geschoven. Die houder zit gedraait in de schroefdraad van je lens en met de houder heb je de mogelijkheid vele soorten filters te gebruiken in een handomdraai. Het bekendste merk is Cokin en dat is een volwaardig verwisselbaar systeem met een enorm aantal verschillende filters geschikt voor vrijwel alle lenzen.
|
|
Als je bespaart op je spullen heb je meer geld over voor je tochten, zonder doel geen foto, en reizen kost geld. Teveel meenemen en teveel kopen levert dus niets méér op als je een kromme rug hebt van het sjouwen of als je niet verder komt dan je achtertuin. Dat is trouwens uberhaupt ook een mooie plek en dus een reden temeer.
Er zijn veel goede tutorials geschreven (fotografiecursus van Rollin Verlinde, heeft een perfect gratis pdf handboek geschreven) en daar staat ongelooflijk veel beschreven op een leuke en leerzame manier. Mijn eigen ervaringen en tips doe ik desondanks toch van de hand omdat het wellicht nog nieuws bevat. Blijft natuurlijk mijn eigen ervaring en het is ook zeker niet compleet noch altijd even relevant.
Een fotorugzak is ideaal en maakt het mogelijk in 1 oogopslag te zien wat je nodig hebt. Een grotere maat biedt ook ruimte aan proviant en kleding en dat is dan ook het volgende punt;
Denk ook aan water, voedsel en wat EHBO. Ik neem altijd een set pleisters, tekentang, pincet, jodium en pijnstillers mee. Je weet maar nooit. Een splinter in je vinger of een schram op je knie kan lastig zijn. Stevige schoenen, sterke pantalon en regenjack of pocho (kan rugzak onder) is ook fijn. Ik zweer bij broeken van het Zweedse merk Fjallraven , niet kapot te krijgen en feitelijk spotgoedkoop want je hebt ze jaren! Ik maak daar gewoon zonder schaamte reclame voor...Een GSM vind ik belangrijk, met name in het buitenland is het onverstandig hem thuis te laten. Handheld GPS ontvangers -en tegenwoordig ook integraal in smartphones aanwezig- kunnen handig zijn om in een noodsituatie je positie te kunnen doorgeven of om je fotospots terug te vinden. Een programma als Mc Guider kan tracklogs opslaan in je GSM en deze uit plotten in Google earth! Erg handig om alles terug te vinden.
GPS-ontvangers zijn ook los te koop voor aan je camera. Bijvoorbeeld bij JOBO en Garmin e-trex. |
|
Voor Landschapsfotografie is timing belangrijk. Ochtend -en avondlicht is vrijwel altijd het fraaist. De gulden snede of driekwartverhouding is al zo oud als Eudoxus(400 BC) en is nog steeds in veel gevallen het leitmotiv voor je compositie. Een goede compositie is eigenlijk 90% van je foto. Oogt de foto slordig, saai (gebrek aan hoofdthema of impact) of zonder duidelijk onderwerp danwel thema dan is het zelden een goede foto. Het is geen wet van meden of persen en de situatie bepaald de keus voor je techniek en kadering. Is het hondeweer? sneeuwstorm?, slagregen?, mist?...hup, naar buiten gaan! Dat zijn vaak de mooiste momenten. Niks zo fijn als nat en vies thuiskomen met mooi werk waar je ook echt voor gewerkt hebt. Blijf trouw aan waar je in geloofd!! niet iedereen houd van je werk maar dat is nu eenmaal met alles, net zo als niet iedereen jou leuk vindt....blijf gewoon jezelf en probeer een eigen stijl te krijgen. Dat is helaas wel heel erg moeilijk want er zijn duizenden goede natuurfotografen. Blijf toch zoeken en ga vaak terug naar een gebied dat je kent, maak het je eigen speeltuin en houd je voorlopig aan een bepaald thema, landschap, diersoort etc. Dat maakt je werk sterker.
Robert de Niro zei in de thriller Ronin; "never doubt your first doubts" Ik merk bij mij dat het vrijwel altijd opgaat. Mijn eerste foto is vaak ook de beste.
Respecteer het biotoop en besef dat je te gast bent in de wondere wereld van de natuur. Ik onderschrijf de afspraken en internationale richtlijnen die een integere vorm van natuurfotografie beogen maar hypocriet is het natuurlijk wel. Ik sta daar gelukkig niet alleen in. In het kader van een 'ecologische reis' (met hoog 'feelgood' gehalte) gaat men met een kerosine slurpend vliegtuig naar een resort met Land Rover en onderbetaalde ex-stropers om leeuwenwelpjes melk te geven in het kader van wezenzorg. Zoiets. Dus samengevat:
Vogels op nest=fout, is zo jaren 70. Maar vogels op kliffen, tussen broedende pinguins lopen of oehoe met aangeboden aas fotograferen is OK. Wild in de parken van Bayern (Duitsland/Tsjechië) bekijken is ook OK, maar wél nep, want= park. Beren fotograferen vanuit geprepareerde schuilhut in Finland/Rusland/Canada/Alaska samen met 10 andere fotografen naast elkaar is ook OK én ook echte wildfotografie! Als jij het begrijpt dan begrijp ik het ook...
Er wordt wat gekunsteld, gemanipuleerd, gevangen, gelokt, gesloopt en verstoort maar het is niet salonfähig daar over te praten. Begrijp me heel goed, ik keur alle zaken af die indruisen tegen gezond boerenverstand en manipuleer ook zeer weinig. Toch vind ik lokken of vangen wel degelijk legitiem als het niet anders kan, het dier of plant zijn integriteit er niet mee verliest en het een doel dient. Het geeft een salamander of muis meer rust dat je hem een tijdje in een aquarium plaatst met je macrolens achter het glas, dan dat je het dier steeds in het wild probeert te vangen voor je lens met mogelijke andere gevolgen als vertrapping. Als je echt helemaal niets wilt verstoren dan moet je een andere hobby zoeken. Zo simpel is het wat mij betreft.
Bedenk als troost dat foto`s meer zeggen dan woorden en ze bijdragen aan een beter milieubesef en toont hoe mooi de natuur is, ook aan mensen die er -aanvankelijk- niets mee hadden. Uiteindelijk is deze hobby in directe zin per definitie milieuonvriendelijk maar dat is bijna alles; camerafabrikanten gebruiken silicium, plastic, titanium etc. Camera`s worden vervoerd met vliegtuigen, schepen, vrachtwagens, marketing kost drukwerk, TV reclame kost stroom etc.etc.
|
|
Ook belangrijk..
Met de toename van de beeldkwaliteit is ook de bestandsgrootte toegenomen. Er wordt vaak bezuinigd op CF of SD kaarten. Vreemd want dat is je “rolletje” en daar doe je het voor!
De huidige kaarten van bijvoorbeeld Sandisk bieden al ruimte tot 32 gb en dat neemt alleen maar toe. Ik ben niet zo`n fan van die enorme opslagcapaciteit: als die kaart crashed of kwijtraakt ben je alles kwijt. Ik kies liever meerdere 2 of 4 gb kaarten met maximale snelheid.
Ik download de foto`s via USB uit de camera om zoveel mogelijk stof en slot-slijtage te voorkomen. Dat het iets trager gaat..ach, zo`n haast heb ik niet. Een portable harddisk (3,5") is niet duur meer en heeft een capaciteit tot een terrabyte. Er zijn uiteraard kleinere te koop. Wederom heeft dat mijn voorkeur. Ik neem tijdens fototochten een laptop mee en koppel de harddisk eraan vast (160 gb). Ik sla mijn foto`s daarin op. Thuis maak er een back-up van in een desktop harddisk (van 1000 gb oftwel een terrabyte). Dat vind ik veilig genoeg. Van de beste opnamen maak ik ook nog eens een DVD. |
|
 |
|
|
| AJong dasje met groothoeklens op één meter afstand... liggend in het gras met camouflagekleding was het een makkie. |
|
